Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Σχολικός εκφοβισμός. Μία άλλη προσέγγιση.

Σχολικός εκφοβισμός : Αφορά άραγε μόνο τα παιδιά μας; Πόσο τρομοκρατημένοι είναι και οι γονείς; Στο παρακάτω άρθρο του καθηγητή Χρήστου Δ. Τουρτούρα, επιχειρείται μία "άλλη" προσέγγιση του φαινομένου από κείνη με την οποία μας γαλουχούν τα ΜΜΕ. Σας την παρουσιάζουμε ως ερέθισμα για βαθύτερο προβληματισμό... 

Άρθρο του Χρήστου Δ. Τουρτούρα: Σχολικός εκφοβισμός και ψυχολογικοποίηση.

Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα την τελευταία τριετία, ο εκπαιδευτικός κόσμος - και όχι μόνον αυτός - κατακλύζεται από σωρεία πληροφοριών σχετικά με ένα νέο για τη χώρα φαινόμενο που τείνει να πάρει τα χαρακτηριστικά «πανδημίας». Πρόκειται για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού/ ενδοσχολικής βίας. Ολοένα περισσότερα προγράμματα πρόληψης ή και αντιμετώπισης κρουσμάτων, που εντάσσονται στο πλαίσιο του παραπάνω φαινομένου, προσφέρονται στο χώρο της εκπαίδευσης. Προσφάτως δε, πληροφορηθήκαμε τη λειτουργία ακόμη και Παρατηρητηρίου για την πρόληψη της σχολικής βίας και του εκφοβισμού στο υπουργείο Παιδείας, ενώ μόλις στο τέλος της προηγούμενης βδομάδας αποφασίστηκε και η θέσπιση του μέτρου του «εκπαιδευτικού - υπεύθυνου της σχολικής βίας και του εκφοβισμού» στο πλαίσιο της αντιμετώπισης ανάλογων περιστατικών σε κάθε επιμέρους σχολική μονάδα. Επιπλέον, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, σε μια προσπάθεια ανάδειξης της σοβαρότητας της κατάστασης, όσον αφορά στο συγκεκριμένο θέμα, συνιστά συνεργασία των φορέων της εκπαίδευσης με εκείνους του χώρου της ψυχικής Υγείας, καθώς και με τις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές.

Στη βάση των νέων αυτών εξελίξεων, λοιπόν, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη διατύπωση σημαντικών, κατά την άποψή μας, προβληματισμών. Κατ' αρχήν, θεωρούμε απαραίτητη τη διάθεση επαρκών στατιστικών δεδομένων που να προκύπτουν από όλο και πιο πολλές σοβαρές και μεγάλης κλίμακας έρευνες -διενεργημένες οπωσδήποτε από τον κατεξοχήν ερευνητικό φορέα στη χώρα μας, το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο- σχετικά με την πραγματική έκταση και τις διαστάσεις του φαινομένου στην επικράτεια. Η απουσία ανάλογου επιστημονικού κύρους ερευνών αφαιρεί προφανώς τη δέουσα σοβαρότητα από τη συζήτηση, ενώ ενισχύει τις όποιες υπόνοιες περί ευκαιριακού πλουτισμού διαφόρων μεσαζόντων και φορέων που στήνονται και ξεστήνονται σε μια νύκτα μόνο, ευθύς μόλις αποδειχτεί κεκορεσμένο το νέο πεδίο απόσπασης κερδών. Ενισχύει ακόμη και υπόνοιες περί δικαιολόγησης απόσπασης κονδυλίων για την εκπόνηση προγραμμάτων, στο πλαίσιο πάντα του θεαθήναι και της κοινής επίδειξης σχολικών μονάδων και μεμονωμένων εκπαιδευτικών ή ακόμη και του «βολέματος» εκπαιδευτικών σε νεοσύστατες σχετικές με το σχολικό εκφοβισμό θέσεις σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ή σε Περιφέρειες, πολύ μακριά πάντως από τις αίθουσες διδασκαλίας όπου ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Αναγκαία η αποσαφήνιση και ο ορισμός του φαινομένου.
Ωστόσο, για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων, είναι αναγκαία η σαφής διατύπωση λειτουργικού ορισμού του φαινομένου, ώστε να διευκρινισθούν τα όρια μεταξύ των απλών διαπληκτισμών, που τόσο συχνά συμβαίνουν ανάμεσα στα παιδιά αλλά και τους εφήβους, και εκείνων των περιστατικών που στοιχειοθετούν σοβαρές μορφές σχολικού εκφοβισμού και ενδοσχολικής βίας.
Τα πράγματα γίνονται πολυπλοκότερα, εξαιτίας της αναγκαιότητας στάθμισης των δάνειων ερευνητικών μεθοδολογιών στην ελληνική πολιτισμική και κοινωνική πραγματικότητα.
Σε δεύτερο χρόνο, οι έρευνες θα πρέπει να απαντούν στο θέμα της αντιμετώπισης του συγκεκριμένου φαινομένου, αποφεύγοντας οπωσδήποτε την πιθανότητα διολίσθησης σε προσφιλείς, τελευταία, πρακτικές ψυχολογικοποίησης και ψυχιατρικοποίησης κοινωνικών, κατά βάση, φαινομένων, οι οποίες οδηγούν στο εξής τριπλό αποτέλεσμα: Αφ' ενός στη δημιουργία ενός ολόκληρου επαγγελματικού κατεστημένου, μιας απόλυτα στεγανής επαγγελματικής συντεχνίας στο χώρο της ψυχικής υγείας, που δικαιολογεί την ύπαρξή της με το να υπηρετεί ευρύτερες πολιτικές κοινωνικού ελέγχου και καταστολής1, να αβγαταίνει τα κέρδη των πολυεθνικών εταιρειών ψυχοφαρμάκων. Αφ' ετέρου την αποδυνάμωση των κοινωνικών φαινομένων μέσω της απόσπασής τους, με αυθαίρετο τρόπο, από το κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό τους πλαίσιο, την αποσιώπηση της ταξικής φύσης και ιστορικής τους διάστασης. Εν τέλει, τη μόνιμη άρνηση ή αποφυγή επίλυσής τους, ανάγοντας τις όποιες παρεμβάσεις σε ατομικό και ψυχολογικό επίπεδο (σε ό,τι συνίσταται δηλαδή η ψυχολογικοποίηση).

Συμπερασματικά, ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η ενδοσχολική βία είναι πλέον μια συχνή πραγματικότητα στα περισσότερα σχολεία μας καθημερινά, τότε για να παρέμβουμε αποτελεσματικά, θα πρέπει να συμφωνήσουμε στα πραγματικά ποιοτικά της χαρακτηριστικά. Θα πρέπει να μη χάσουμε από το πεδίο ανάλυσής μας τον κοινωνικό της χαρακτήρα. Τότε και μόνον τότε, ίσως μπορέσουμε να αναζητήσουμε τα αληθινά αίτια δημιουργίας, διατήρησης και αναπαραγωγής της στις καταστατικές αρχές λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος που εδραιώνεται στη βία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ενός συστήματος που γεννά οικονομικές κρίσεις και ευθύνεται απόλυτα για τη γενικευμένη παθογένεια σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Ενός συστήματος που φροντίζει να αντανακλά τις αξίες του και σε επίπεδο σχολείου, όπου επίσης καλλιεργούνται οι αρχές του ατομικισμού, του προσωπικού κέρδους και της ιδιοτέλειας, όπου επίσης προάγεται ο άκρατος ανταγωνισμός και η ωφελιμιστική προοπτική, η τάση για κυριαρχία πάνω σε άλλους ανθρώπους.
Το σύστημα γεννά διάφορες μορφές βίας.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον εντατικοποιημένης μάθησης, εξετασιοκεντρικού χαρακτήρα και πολλών επιλεκτικών φίλτρων, όπου οι άνθρωποι από μικροί μαθαίνουν να ιεραρχούνται και να ιεραρχούν στη βάση αυθαίρετα συμφωνημένων κριτηρίων διάκρισης, εντελώς απόμακρων από τις προσωπικές τους ανάγκες και ενδιαφέροντα, ο ωφελιμισμός και το ατομικό συμφέρον επικρατούν των συναισθημάτων αλληλεγγύης και ανιδιοτέλειας και η βία αναδεικνύεται ως η απόλυτη ιδέα για την επιβίωση σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας. Μιας καθημερινότητας βέβαια, που εξίσου βίαια διαμορφώνεται από τις υπάρχουσες συνθήκες κρίσης μέσα στις ίδιες τις οικογένειες των παιδιών. Με άλλα λόγια, η βία του συστήματος περνά με οσμωτικές διαδικασίες σε όλα τα μέλη της κοινωνίας -μικρά και μεγάλα- και μολύνει τις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Ακόμη, οι γνωστές παθογένειες του πολιτικού συστήματος, που ξεβράζουν, τελευταία, μισάνθρωπα και αντικοινωνικά ακροδεξιά σχήματα, συντείνουν στον ολοσχερή εκμαυλισμό της συλλογικής συνείδησης και στην κατίσχυση διεστραμμένων πρακτικών διαπαιδαγώγησης μέρους της ελληνικής νεολαίας (βλ. τις εγκληματικού χαρακτήρα «σχολές διάπλασης των νέων» από τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή) που, βεβαίως, αν εδραιωθούν και επεκταθούν, προδιαγράφουν με μαθηματική ακρίβεια το στραγγαλισμό κάθε έννοιας ανθρωπισμού και δημοκρατίας, αλλά και τον κίνδυνο πολλαπλασιασμού κρουσμάτων σχολικού εκφοβισμού, που θα έχουν πλέον, φανερά και απροκάλυπτα, αποδέκτες παιδιά μεταναστών ή παιδιά με αναπηρίες ή παιδιά με οποιοδήποτε άλλο διακριτό γνώρισμα, που θα τα καθιστά εν δυνάμει στόχο σε αλλόκοτους νεοναζί συμμαθητές τους.


Οποιος, βέβαια, συνεχίζει να διατηρεί επιφυλάξεις για την κατίσχυση της βίας στο σκληρό πυρήνα της δομής του καπιταλιστικού συστήματος, δεν έχει παρά να ανατρέξει στις συνέπειές του, όπως συμπυκνωμένα τις υφιστάμεθα κατά την τρέχουσα οικονομική κρίση... Κι αν συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται τη βία ως πρωταρχικό χαρακτηριστικό, τότε προς βοήθεια προσφέρουμε κάποια αποσπάσματα από τον Δημήτρη Γληνό2. Το γεγονός ότι αναφέρονται σε μια άλλη περίοδο της ιστορίας μας -τη γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή, 70 και πλέον χρόνια πριν- δημιουργεί προϋποθέσεις αποστασιοποίησης και ανάδειξης της συγκλονιστικής ομοιότητας των δύο εποχών τόσο σε επίπεδο γεγονότων όσο και βιαιότητας που υπέστη τότε και υφίσταται ο λαός μας σήμερα, μαζί με τα παιδιά του. Λέει λοιπόν ο Γληνός:
«(...) Και ο ελληνικός λαός τη γνώρισε, ή καλλίτερα την ξαναγνώρισε τη νέα τάξη των πραγμάτων, που είναι τόσο παλιά όσο και ο κόσμος, και λέγεται με την αληθινή της λέξη "σκλαβιά"(...) Στη χώρα της ελιάς και του λαδιού πεθαίνουν οι άνθρωποι από πρηξίματα, γιατί δεν έχουν σταγόνα λάδι να προσθέσουνε στα νερόβραστα χόρτα τους (...) Ο εργάτης έχασε τη δουλειά του, βρέθηκε στο δρόμο απένταρος. Μα και όποιος είχε δουλειά, το μεροκάματό του έγινε μεμιάς μηδενικό των μηδενικών. Στην ίδια θέση βρέθηκαν όλοι οι μισθωτοί. Ο ιδιωτικός και ο δημόσιος υπάλληλος, ο τραγικός αυτός ακροβάτης ανάμεσα στην πείνα και στην κοινωνική αξιοπρέπεια, έχασε κάθε ισορροπία (...) Οι συνταξιούχοι πολιτικοί και στρατιωτικοί και τα θύματα των πολέμων έπαθαν χειρότερα. Οι μικροί και μεσαίοι εισοδηματίες και πολλοί, γλυκά αποκοιμισμένοι απάνω στο μαλακό προσκέφαλο της εξασφαλισμένης ζωής, ξύπνησαν τραγικά μπροστά στο τρομαχτικό φάσμα της πείνας. Και όλοι αυτοί (...) άρχισαν να ξεπουλάνε ό,τι βρισκότανε σπίτι τους. Δαχτυλίδια, βέρες, ρολόγια, έπιπλα (...) Κάθε μικροοικονομία εξανεμίστηκε. Ο,τι κρυβότανε για στήριγμα των γηρατειών, η προίκα των κοριτσιών (...) όλα πήρανε το δρόμο της αγοράς (...) πέρασαν στα χέρια των τσακαλιών που κάνουν όλες τις μεγάλες βρώμικες επιχειρήσεις σε συνεργασία με υπουργούς και με ξένους (...) Ολοι γέρασαν μεμιάς και στα μάτια τους ζωγραφίστηκε η μαύρη έγνοια και η αγωνία η θανάσιμη (...) Τα προϊόντα μας, ό,τι έχουμε υλικό αγαθό, αυτό εξατμίζεται, φεύγει, πάει σε ξένα χέρια και σε ξένες κοιλιές (...) και τα σπίτια μας και στις πολιτείες και στα χωριά, και τα χωράφια μας και οι πέτρες ακόμα πρόκειται σε λίγο να βρεθούν σε ξένα χέρια. Ξένοι αφεντάδες πρόκειται να πάρουν όλα τα αγαθά μας, και μεις, σκλάβοι (...) ξυπόλητοι και κουρελήδες και πεινασμένοι (...) να πεθαίνουμε χίλιους θανάτους κάθε μέρα (...) Και αφού μας αφαιρέσανε όλα τα μέσα της δουλειάς και μας λιμοχτονούνε, μας κατηγοράνε γιατί είμαστε, λέει, τεμπέληδες, καφενόβιοι κι' αεριτζήδες και θα μας βάλουνε, λέει, να δουλεύουμε όπως ξέρουν αυτοί να βάζουνε τους σκλάβους να δουλεύουνε(...)».

Επιπλέον, η διαχρονικότητα στη μέθοδο φίμωσης των λαών και η ξετσιπωσιά εν γένει του συστήματος, συμπυκνώνεται στα λόγια ενός από τα καλύτερα παιδιά του... του Αδόλφου Χίτλερ ο οποίος, σύμφωνα με το Γληνό, είπε: «(...) Σε κάθε τόπο θα βρεθούνε κάμποσα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα, που θα εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτό θα είναι ο μόνος τρόπος για να αναδειχτούν και να πλουτίσουν στη χώρα τους». Και συνεχίζει ο Γληνός: «Κι επιβεβαιώθηκε... Ετρεξαν πρώτοι οι Τσολάκογλοι, οι Μπάκοι, οι Γκοτζαμάνηδες, οι Καραμάνοι... Γύρω από αυτά τα καθάρματα οργιάζουνε πάνω στο πτώμα της δυστυχισμένης Ελλάδας, ρουσφετολογούν, επιδιώκουν αξιώματα, θέσεις και πηγές πλουτισμού ένα πλήθος από άλλα καθάρματα(...) Αυτοί οι άτιμοι χαφιέδες και προδότες έδωκαν το παράδειγμα της συνεργασίας των ελληνικών σωμάτων ασφαλείας με την Γκεστάπο και τους καραμπινιέρους».
Δεν έχει λοιπόν κανείς, παρά να αντικαταστήσει τα ονόματα των τότε κυβερνώντων με τους σημερινούς και θα ξεδιπλωθεί μπρος στα μάτια του το μέγεθος της βίας που γεννά πάντα ο καπιταλισμός με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Απομένει στη συνέχεια να δει, πώς μπορεί η βία του συστήματος να αντιμετωπιστεί στις επιμέρους εκφάνσεις της με ψυχολογικές πρακτικές. Αραγε μπορεί;

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1. Προς επίρρωση των εκτιμήσεών μας για υιοθέτηση από την πολιτεία ευρύτερων πολιτικών καταστολής και κοινωνικού ελέγχου, ξανατονίζουμε τη δυνατότητα αυτεπάγγελτης εισαγγελικής παρέμβασης και ανάμειξης των αστυνομικών αρχών στην καθημερινότητα του σχολείου με το πρόσχημα καταγγελθέντων κρουσμάτων σχολικού εκφοβισμού.
2. Γληνός, Δ. (1975). (β΄ έκδοση). Εκλεκτές σελίδες. Τόμος 4ος. Αθήνα: «Στοχαστής».



Χρήστος Δ.ΤΟΥΡΤΟΥΡΑΣ
Λέκτορας Παιδαγωγικής ΠΤΔΕ του ΑΠΘ
Διαβάστε περισσότερα

O δάσκαλος μπορεί να σώσει ζωές!

Το κείμενο που ακολουθεί έχει πολύ ενδιαφέρον, γιατί θέτει σε δεύτερη μοίρα τον εκπαιδευτικό στόχο απόκτησης γνώσεων και αναδεικνύει τον ουσιαστικό : Ευτυχισμένα, ισορροπημένα παιδιά! Οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να αφουγκράζονται την δυναμική της τάξης τους, να παρατηρούν συμπεριφορές, επιλογές, αντιδράσεις και το κυριότερο... να παρεμβαίνουν έγκαιρα.  
Το κείμενο το αντιγράψαμε από την ιστοσελίδα newagemama και ελπίζουμε να το απολαύσετε!




Αυτή η υπέροχη δασκάλα Μαθηματικών έχει τη συνταγή που σώζει ζωές παιδιών.

Πριν από μερικές βδομάδες, πήγα στην τάξη του Τσέις για ενισχυτική διδασκαλία.  Είχα στείλει ένα μέιλ στην δασκάλα του Τσέις ένα βράδυ όπου έγραφα «Ο Τσέις επιμένει πως αυτές οι ασκήσεις που έχει για το σπίτι είναι μαθηματικά – αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι τον πιστεύω. Βοήθεια, παρακαλώ». Μου απάντησε αμέσως λέγοντας: «Κανένα πρόβλημα, μπορώ να καθίσω μαζί του μετά το σχολείο οποιαδήποτε στιγμή». Κι εγώ της λέω «Όχι, όχι αυτόν. Αυτός το καταλαβαίνειΕμένα βοηθήστε». Κι έτσι κάπως κατέληξα μπροστά σ’ έναν μαυροπίνακα σε μια άδεια αίθουσα της πέμπτης δημοτικού κοιτάζοντας επίμονα σειρές σχημάτων που για την δασκάλα του Τσέις ήταν «αριθμοί».
Στάθηκα λίγο μπροστά στον πίνακα ενώ η δασκάλα του Τσέις κάθισε πίσω μου, βυθισμένη στο γραφείο της και με ήρεμη φωνή προσπαθούσε να με κάνει να καταλάβω τον «νέο τρόπο που διδάσκουμε τη διαίρεση». Ευτυχώς για μένα, δεν χρειάστηκε να ξεμάθω πολλά γιατί ποτέ μου δεν κατάλαβα τον «παλιό τρόπο που διδάσκαμε τη διαίρεση». Μου πήρε μία ολόκληρη ώρα να λύσω ένα πρόβλημα, αλλά καταλάβαινα πως η δασκάλα του Τσέις με συμπάθησε έτσι κι αλλιώς. Συνεργάστηκε παλιότερα με την ΝΑΣΑ, κι έτσι προφανώς έχουμε πολλά κοινά.

Έπειτα, καθίσαμε για λίγα λεπτά και συζητήσαμε για την διδασκαλία των παιδιών και τι ιερό καθήκον   και ευθύνη που είναι. Συμφωνήσαμε πως μαθήματα όπως η ανάγνωση και τα μαθηματικά είναι τα λιγότερο σημαντικά που διδάσκονται σε μια τάξη. Μιλήσαμε για την διαμόρφωση μικρών ψυχών που θα συνεισφέρουν σε μια μεγαλύτερη κοινότητα -και μιλήσαμε για το κοινό μας όνειρο να αποτελούνται αυτές οι κοινότητες από άτομα που είναι Ευγενικά και Γενναία πάνω απ’ όλα.
Κι έπειτα μου είπε το εξής: Κάθε Παρασκευή απόγευμα, η δασκάλα του Τσέις ζητά από τους μαθητές της να βγάλουν ένα κομμάτι χαρτί και να γράψουν τα ονόματα τεσσάρων παιδιών με τα οποία θα ήθελαν να κάτσουν μαζί την επόμενη εβδομάδα. Τα παιδιά ξέρουν ότι αυτές τους οι επιθυμίες μπορεί να πραγματοποιηθούν μπορεί όμως και όχι. Ζητάει επίσης από τα παιδιά να ονομάσουν έναν μαθητή που πιστεύουν ότι ήταν εξαιρετικός «πολίτης» της τάξης. Οι ψήφοι τους παραδίδονται σε αυτήν κατ’ ιδίαν.
Και κάθε Παρασκευή απόγευμα, αφού οι μαθητές πάνε σπίτι, η δασκάλα του Τσέις βγάζει αυτά τα χαρτιά, τα τοποθετεί μπροστά της και τα μελετά. Ψάχνει για μοτίβα.
Ποιον δεν θέλει κανείς να έχει διπλανό;
Ποιος δεν ξέρει καν ποιον να ζητήσει για διπλανό;
Ποιος περνάει απαρατήρητος και δεν προτείνεται ποτέ;
Ποιος είχε ένα εκατομμύριο φίλους την προηγούμενη βδομάδα και κανέναν αυτή τη βδομάδα;
 Βλέπετε, η δασκάλα του Τσέις δεν ψάχνει καινούργιο διάγραμμα θέσεων ή «εξαιρετικούς πολίτες». Η δασκάλα του Τσέις ψάχνει για μοναχικά παιδιάΨάχνει για παιδιά που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με άλλα παιδιά. Εντοπίζει τα μικρά εκείνα που περνούν απαρατήρητα στην κοινωνική ζωή της τάξης. Ανακαλύπτει ποιων τα προτερήματα περνούν απαρατήρητα από τους συμμαθητές τους. Και εντοπίζει -αμέσως- ποιος διαπράττει και ποιος υφίσταται τη σχολική βία (bullying).


Ως δασκάλα, γονιός και άνθρωπος που αγαπάει όλα τα παιδιά – θεωρώ ότι αυτό είναι η πιο έξυπνη στρατηγική Νίντζα της αγάπης που έχω δει ποτέ μου. Είναι σαν να παίρνεις την ακτινογραφία της τάξης και να κοιτάς κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων και μέσα στις καρδιές των παιδιών. Είναι σαν να βγάζεις χρυσό απ’ το χρυσορυχείο -ο χρυσός είναι αυτά τα μικρά που χρειάζονται λίγη βοήθεια – που χρειάζονται τους ενήλικες να επέμβουν και να τα ΔΙΔΑΞΟΥΝ πώς να κάνουν φίλους, πώς να ζητήσουν από τους άλλους να παίξουν, πώς να συμμετέχουν σε μία ομάδα και πώς να μοιραστούν τα χαρίσματα τους με τους άλλους. Και αυτό αποθαρρύνει τη σχολική βία ( bullying) γιατί ο κάθε δάσκαλος γνωρίζει πως το bullying συμβαίνει όταν δεν κοιτάει -και τα παιδιά που το υφίστανται φοβούνται να το μαρτυρήσουν. Μα, όπως είπε -η αλήθεια αποκαλύπτεται σε αυτά τα προσωπικά μικρά χαρτιά.
Ενώ η δασκάλα του Τσεις εξηγούσε αυτή την απλή, πανέξυπνη ιδέα -την κοιτούσα με ορθάνοιχτο το στόμα. «Πόσο καιρό χρησιμοποιείς το σύστημα αυτό;» ρώτησα.
Από τη σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν, είπε. Κάθε Παρασκευή μετά το Κολουμπάιν.
Θεέ και Κύριε.
Αυτή η υπέροχη γυναίκα παρακολούθησε τι έγινε στο Κολουμπάιν γνωρίζοντας πως ΟΛΗ Η ΒΙΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Όλη η εξωτερική βία ξεκινά ως εσωτερική μοναξιά. Παρακολουθούσε την τραγωδία αυτή ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ πως τα παιδιά που δεν τα προσέχει κανείς κάποια στιγμή θα κάνουν οτιδήποτε μόνο και μόνο για να τα προσέξουν.
Κι έτσι αποφάσισε να αρχίσει να πολεμάει την βία από νωρίς και συχνά, και με τον κόσμο που είναι κοντά της. Αυτό που κάνει η δασκάλα του Τσέις όταν κάθεται στην άδεια αίθουσα και μελετά αυτές τις λίστες που είναι γραμμένες από τρεμάμενα 11χρονα χέρια είναι να ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ. Είμαι πεπεισμένη γι’ αυτό. Σώζει ζωές.
Κι αυτό που έμαθε αυτή η μαθηματικός χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα είναι κάτι που ήδη γνώριζε: πως τα πάντα -ακόμα κι η αγάπη και η αίσθηση του να ανήκεις κάπου-έχουν ένα μοτίβο. Και βρίσκει αυτά τα μοτίβα μέσα από αυτές τις λίστες -σπάει τους κώδικες της προβληματικής επικοινωνίας. Και δίνει στα μοναχικά παιδιά την βοήθεια που χρειάζονται. Γι’ αυτήν, είναι μαθηματικά. Είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ.
Όλα είναι αγάπη -ακόμα και τα μαθηματικά. Εκπληκτικό.
Η δασκάλα του Τσέις παίρνει σύνταξη φέτος -μετά από δεκαετίες που έσωζε ζωές. Τι ωραίος τρόπος να περάσεις την ζωή σου: ψάχνοντας μοτίβα αγάπης και μοναξιάς, να παρεμβαίνεις κάθε μέρα -και να αλλάζεις την τροχιά του κόσμου μας.


ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ, ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ. Είστε οι πρώτοι που δέχεστε τα πυρά, η πρώτη γραμμή, οι ανιχνευτές προβληματικής επικοινωνίας και η μεγαλύτερη και μοναδική ελπίδα που έχουμε για έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό που κάνετε στις τάξεις όταν κανείς δεν παρακολουθεί – είναι η μεγαλύτερη ελπίδα μας.
Δάσκαλοι -δασκάλες- έχετε ένα εκατομμύριο γονείς πίσω σας που ψιθυρίζουν όλοι μαζί: «Δεν μας νοιάζουν τα τυποποιημένα τεστ. Μας νοιάζει που μαθαίνετε στα παιδιά μας να είναι Γενναία και Ευγενικά. Και σας ευχαριστούμε. Σας ευχαριστούμε που σώζετε ζωές».

( Πηγή : Newagemama )
Διαβάστε περισσότερα

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Προσθέσεις με τις κυρίες "Μπερδεψούρες".

Οι προσθέσεις μπορούν να ενταχθούν στο πρόγραμμά μας, εφ΄ όσον τα παιδιά είναι αρκετά εξοικειωμένα με την πληθικότητα των αριθμών και έχουν κατανοήσει το νόημά της βιωματικά. Το ίδιο βιωματικές πρέπει να είναι και οι προσθέσεις μας. Να ανταποκρίνονται δηλαδή σε πραγματικές, καθημερινές ανάγκες υπολογισμών.

Παρακάτω θα βρείτε κάποια φύλλα εργασίας στα οποία πρωταγωνιστούν οι κυρίες "Μπερδεψούρες".

Οι κυρίες Μπερδεψούρες είναι τρία κορίτσια που μπερδεύονται συχνά όταν μετρούν. Λίγο η αφηρημάδα τους, λίγο η βιασύνη τους, δεν τους επιτρέπουν να συγκεντρωθούν και να υπολογίσουν σωστά! Κάποιες φορές από διάθεση σκανταλιάς προσπαθούν να μπερδέψουν και τους άλλους. Ωστόσο τα τρομερά νηπιάκια μας όχι μόνο δεν ξεγελιούνται, αλλά είναι και πανέτοιμα να τις βοηθήσουν!


( Κλικάρετε πάνω στην εικόνα για εμφάνιση και στη συνέχεια αποθήκευση ).







Διαβάστε περισσότερα

Αρχή σχολικής χρονιάς. Ιδέες για διακόσμηση της σχολικής τάξης.

Καθώς η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς πλησιάζει, θα μπούμε όλες/οι στο πυρετό προετοιμασίας της σχολικής αίθουσας: Οργάνωση γωνιών και χώρου, καρτέλες με τα ονόματα των παιδιών, παρουσιολόγια, ρουτίνες τάξης!  Πολύ δουλειά, θα μου πείτε, αλλά παράλληλα δημιουργική και αναγκαία αν θέλουμε η πρώτη μέρα των μαθητών μας στο σχολείο να είναι μία χαρούμενη, ζεστή  εμπειρία.

Γι΄ αυτό συγκέντρωσα για σας ιδέες για το πως θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τις πόρτες των αιθουσών μας. Πάρτε μία γεύση...

Απλή κατασκευή με ανοιξιάτικο, δροσερό  θέμα. Η πόρτα - αν δεν είναι μπλε - μπορεί να ντυθεί με μπλε χαρτί του μέτρου και στη συνέχεια να προσθέσουμε τα λουλούδια της αρεσκείας μας από κανσόν χαρτόνι.



Πολύ ωραία ιδέα για διακόσμηση όχι μόνο της πόρτας, αλλά και κάποιου τοίχου. Μπορεί να λειτουργήσει και σαν παρουσιολόγιο, αν κατασκευάσουμε καρτέλες με τα ονόματα των παιδιών που το καθένα θα την κολλάει κάτω από το δικό του αερόστατο . 



Στην ίδια λογική κινείται και αυτή η πόρτα με τα λουλούδια να παίρνουν τη θέση των αερόστατων της προηγούμενης φωτογραφίας. 


Πόρτα αναστησόμετρο...



Η πόρτα εδώ είναι ντυμένη με ύφασμα. Μπορούμε να την καλύψουμε με φόδρα ή χαρτί του μέτρου εναλλακτικά. Πρωτότυπη και η προσθήκη της γλάστρας με το ψεύτικο φυτό, πάνω στην οποία μπορούμε να γράψουμε κάποιο μήνυμα. Τα λουλούδια είναι από γκοφρέ χαρτί. Τα κάγκελα μπορούν να γίνουν και αυτά από καφέ γκοφρέ που έχουμε στρίψει. 


Λουλουδάτη κι αυτή η πόρτα, με εντυπωσιακά γαρύφαλα από γκοφρέ χαρτί ή φύλλο αφής που μπορείτε να βρείτε στα βιβλιοπωλεία. Τα φύλλα, η πεταλούδα και ο ήλιος από κανσόν χαρτί.
Αν τα λουλούδια σας φαίνονται πολύπλοκα, να σας πω ότι δεν είναι. Οδηγίες βήμα - βήμα για να τα φτιάξετε θα βρείτε στο βίντεο ....  Χάρτινα λουλούδια .


Πόρτα με κουκουβάγιες. Στην κατασκευή κυριαρχεί το κανσόν χαρτί. Δεν είναι απαραίτητο να φτιάξετε τις εικονιζόμενες κουκουβάγιες, που ούτως ή άλλως είναι λεπτομερής η δημιουργία τους. Κρατάμε την ιδέα και την αξιοποιούμε με δικό μας πατρόν.


Κλείνουμε με τον κήπο με τις μέλισσες. Ο φράχτης μπορεί να γίνει με άσπρο χαρτί του μέτρου.


Πατρόν για τον φράχτη..

Πατρόν για μέλισσα. 












Διαβάστε περισσότερα

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Φύλλα εργασίας για το σχήμα του τριγώνου και της πυραμίδας.

Τα παιδιά, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, έχουν έρθει σε επαφή με το σχήμα του τριγώνου μέσα από το τόσο οικείο τους "τριγωνάκι" που χρησιμοποιούν για να πουν τα κάλαντα.
Είναι καλό, με αφορμή τα επίπεδα γεωμετρικά σχήματα, να προχωρήσουμε σε μία παράλληλη γνωριμία και με τα στερεά. Έτσι στην περίπτωση του τριγώνου μπορούμε να κάνουμε συνδέσεις με το γεωμετρικό σχήμα της πυραμίδας. Συγκρίνουμε τα δύο σχήματα και θέτουμε ερωτήματα στα παιδιά, όπως " Σας φαίνονται ίδια;", "Ποιες διαφορές πιστεύετε ότι έχουν;", "Τί συνδέει αυτά τα δύο σχήματα;"
Στην συνέχεια μπορούμε να παίξουμε παιχνίδια ανακάλυψης αυτών των δύο σχημάτων στον περιβάλλοντα χώρο μας, ζητώντας από τα παιδιά να συλλέξουν όσα περισσότερα αντικείμενα μπορούν, με το σχήμα του τριγώνου και της πυραμίδας.

Μία ωραία κατασκευή είναι να ζητήσουμε από τα παιδιά να φτιάξουν τρίγωνα και πυραμίδες χρησιμοποιώντας καλαμάκια και πλαστελίνη, όπως δείχνει η εικόνα που ακολουθεί :



ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η κλασσική πυραμίδα έχει ως βάση της το τετράγωνο, γι αυτό και λέγεται τετραγωνική πυραμίδα για να ξεχωρίζει από την πυραμίδα που έχει ως βάση της το τρίγωνο ( τριγωνική πυραμίδα ). Υπάρχουν ακόμη και άλλα είδη, πάντα ανάλογα με το σχήμα της βάσης.

ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


( κλικάρετε πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση ).









Διαβάστε περισσότερα

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Καλοκαιρινές ιδέες για κατασκευές με τα παιδιά μας.

Είτε τελειώνει η σχολική χρονιά, είτε ψάχνετε κάτι δημιουργικό για να απασχολήσετε τα παιδιά σας κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών, οι καλοκαιρινές κατασκευές είναι ένας ευχάριστος και δημιουργικός σύμμαχος! Με απλά υλικά όπως χάρτινα πιάτα μιας χρήσης, χαρτόνια κανσόν, βότσαλα, κοχύλια  κ.α., μπορείτε να φτιάξετε εντυπωσιακά καλοκαιρινά θέματα για να τα στολίσετε στο σπίτι, στο σχολείο ή να τα δωρίσετε σε φίλους.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές όμορφες ιδέες που αντλήσαμε από το pinterest.

ΝΑΥΤΑΚΙ με ξύλινη κουτάλα, ματάκια εμπορίου, φόρεμα από χαρτοπετσέτα ή γκοφρέ χαρτί και καπέλο - καραβάκι από απλό χαρτί εκτυπώσεων Α4.



Καβουράκια από το 1ο Νηπιαγωγείο Ιστιαίας με χρήση χάρτινων πιάτων μιας χρήσης.


Ψαράκι από χαρτόνι κανσόν, χαρτί γλασέ και οπτικό δίσκο. Εναλλακτικά μπορείτε να ζωγραφίσετε το δισκάκι με τέμπερες.


Παγωτάκια με γλωσσοπίεστρα και χαρτόνι κανσόν.


Καραβάκι - Καρπούζι από χάρτινο πιάτο μιας χρήσης. Τα σύννεφα είναι φτιαγμένα από αφρώδες πλαστικό. Θα χρειαστείτε ακόμη τέμπερες, κόκκινο & κίτρινο χαρτόνι κανσόν, μία οδοντογλυφίδα, ασημί μεταλιζέ χαρτόνι για τα πανιά και διακοσμητικά: κοχύλια, αστερίες ή ό,τι άλλο βρείτε στο εμπόριο.  


Καραβάκια από ρολό χαρτιού υγείας και χαρτόνι κανσόν.


Καραβάκι - κάδρο από απλό χαρτί Α4 και ξυλάκια κανέλας.
( εδώ έχει χρησιμοποιηθεί ως πρόσκληση σε καλοκαιρινή γιορτή ),


Άλλη μία πανέμορφη πρόσκληση φτιαγμένη από γλωσσοπίεστρα που τα έχετε βάψει. Διακόσμιση με μικρές πετρούλες και κοχύλια.


Από το 1ο Νηπιαγωγείο Χρυσούπολης ένας ιδιαίτερος καλοκαιρινός χυμός πάνω σε κανσόν χαρτόνι ( υπάρχουν στο εμπόριο έτοιμα με απόδοση θάλασσας ). Χρησιμοποιείτε ακόμη μισό πλαστικό ποτήρι μιας χρήσης που το έχουν βάψει τα παιδιά με τέμπερα, ένα καλαμάκι, τυπωμένη φέτα πορτοκαλιού και διακοσμείτε με ό,τι έχετε διαθέσιμο ( χάρτινα ψαράκια, κοχύλια, άμμο θαλάσσης ).


Από το ίδιο Νηπιαγωγείο ( 1ο Νηπιαγωγείο Χρυσούπολης ) θαλασσινό θέμα πάνω σε χάρτινα πιάτα μιας χρήσης.


Κλείνουμε τις προτάσεις μας με ένα υπέροχο κάδρο κατασκευασμένο από βότσαλα που έχουμε χρωματίσει έτσι, ώστε να αποδίδεται η μορφή των σπιτιών.
( από την ιστοσελίδα soulouposeto.gr ).







Διαβάστε περισσότερα

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Φύλλα εργασίας με τους αριθμούς για προνήπια.

Η διδασκαλία των αριθμών οφείλει, πριν από κάθε γραπτή εργασία, να έχει δώσει την ευκαιρία στα παιδιά να βιώσουν εμπειρικά την έννοια του αριθμού. Γι αυτό παρακινούμε τα παιδιά να κατανοήσουν την πληθυκότητα των αριθμών μέσα από τις καθημερινές δράσεις και ανάγκες τους, μέσα από παιχνίδια και δραστηριότητες που την αναδεικνύουν.
Τα φύλλα εργασίας που ακολουθούν αποσκοπούν στην πρώτη γνωριμία των προνηπίων με την γραφή των αριθμών. Σ'αυτά περιλαμβάνεται τόσο ο σχηματισμός του αριθμού όσο και το λεκτικό του. Τα παιδιά πρέπει να κατανοήσουν την διαφορά ανάμεσα στο αριθμητικό σύμβολο και την απόδοσή του στο λόγο. Μπορείτε, για παράδειγμα, να αναφέρετε ότι το λεκτικό μέρος είναι το όνομα του αριθμού, παρόμοιο με το δικό τους στις καρτέλες, ενώ το αριθμητικό μέρος είναι το σύμβολο του.

ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ



( κλικάρετε για μεγέθυνση )











Διαβάστε περισσότερα