Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

Χειμωνιάτικες Κατασκευές για παιδιά.

Σχετική εικόνα
"Αν δεν είχαμε χειμώνα, η άνοιξη δεν θα ήταν τόσο ευχάριστη." 
( Anne Bradstreet, 1612 - 1672 )


Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η εποχή του Χειμώνα δεν έχει τις ομορφιές της, που σε πείσμα του κρύου καιρού, καταφέρνουν να μας καθηλώσουν είτε χαζεύοντας ένα χιονισμένο τοπίο, είτε ένα αναμμένο τζάκι! 
Αυτή η ομορφιά, λοιπόν, μας προκαλεί να την αποδώσουμε εικαστικά, με όλους τους ευφάνταστους τρόπους.
Προσωπικά μου αρέσουν οι δημιουργίες που είναι απλές και εύκολα διαχειρίσιμες από τα παιδιά, γιατί ο στόχος δεν πρέπει να είναι μία εντυπωσιακή υπερπαραγωγή, με ελάχιστη συμμετοχή του παιδιού, όσο κάτι για το οποίο θα καμαρώνει ότι το έφτιαξε μόνο του.
Ψάχνοντας ανακάλυψα κάποιες κατασκευές που συνδυάζουν αυτή την απλότητα με το αισθητικά ωραίο. Παρουσιάζονται, λοιπόν, εδώ για να τις μοιραστούμε, να τις συμπληρώσουμε ή να τις τροποποίησουμε, βάζοντας την προσωπική μας πινελιά.

( κλικάρετε πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση )

Χειμωνιάτικο δέντρο - κολάζ, με φύλλα εφημερίδας. Στη θέση των παιδιών, που εικονίζονται, μπορούμε εναλλακτικά να παροτρύνουμε τα παιδιά να ζωγραφίσουν σε άσπρο χαρτί Α4 δικά τους ανθρωπάκια ή χιονάνθρωπους ή ζώα ή ό,τι άλλο επιθυμούν, να τα κόψουν περιμετρικά και στη συνέχεια να τα κολλήσουν κάτω από το δέντρο.
( πηγή: Pinterest )












Παγωτό μες το Χειμώνα; Γιατί όχι;
Χιονάνθρωπος με χρήση τριών cotton pad που κολλιούνται πάνω σε γλωσσοπίεστρο. Κουμπάκια από πομ πομ ( υπάρχουν και σε πολύ μικρό μέγεθος ), καπελάκι και μυτούλα από κανσόν χαρτόνι, κασκόλ από τσόχα, ματάκια από γλασέ χαρτί.
Φυσικά αντί για Cotton pad μπορούμε να σχεδιάσουμε και τα παιδιά να κόψουν κύκλους από κανσόν, ενισχύοντας τη λεπτή τους κινητικότητα.
( Πηγή : www.atlantaparent.com )

Ζωγραφική χειμωνιάτικου τοπίου πάνω σε μπλε - λουλακί κανσόν. Σας το παρουσιάζω, όχι  για να αναπαράγουν το ίδιο τα παιδιά της τάξης σας ( έτσι κι αλλιώς το καθένα θα δημιουργήσει το δικό του τοπίο ), αλλά γιατί ο συνδυασμός του μπλε κανσόν με την άσπρη τέμπερα αποδίδει πολύ γοητευτικά τη χειμωνιάτικη νύχτα. Τα σπίτια επίσης είναι κολάζ, σχεδιασμένα από πριν, σε σκουρότερη απόχρωση του μπλε. Εδώ οι χιονονιφάδες έγιναν με σκόρπισμα άσπρης τέμπερας, τινάζοντας το πινέλο από ψηλά. ( Το έχω δοκιμάσει και αρέσει πολύ στα παιδιά αυτή η διαδικασία.)
( Πηγή: Pinterest )








Παρόμοιας ομορφιάς είναι και η πολική αρκούδα.
Το σώμα της μπορεί να γίνει αν - αντί πινέλου - τα παιδιά χρησιμοποιήσουν σφουγγαράκια  βουτηγμένα σε άσπρη τέμπερα (ταμποναριστά ).

( Πηγή: Pinterest )












Χειμωνιάτικα γάντια. Κλασσική κατασκευή!
Οι χιονονιφάδες εδώ είναι αυτοκόλλητα. Τα παιδιά ωστόσο θα χαρούν πολύ αν τους δώσουμε την ευκαιρία να τα διακοσμήσουν μόνα τους.
(Πηγή: www.bluebearwood.ok.uk)












Σκουφάκια από την ιστοσελίδα " Easy Peasy and Fun "

Πολική Αρκούδα πάνω σε χάρτινο πιάτο. Το ανάγλυφο μπορεί να γίνει από άσπρο γκοφρέ χαρτί. Η ιστοσελίδα όμως προτείνει τη μίξη κόλλας άσπρης ( ατλακόλ ) με αφρό ξυρίσματος, που στη συνέχεια θα το αφήσουμε να στεγνώσει. Η μύτη είναι από συσκευασία παιδικού γιαουρτιού.

( Πηγή : www.easypreschoolcraft.blogspot.com )










Πιγκουινάκια σε πιάτο.
από την ιστοσελίδα www.bluebearwood.ok.uk.
























Το πλαστικό πιάτο, εδώ, μετατρέπεται σε έναν όμορφο Εσκιμώο και χρησιμοποιείται ως μάσκα. Υλικά που θα χρειαστούμε μπεζ - μαύρο  χαρτόνι  κανσόν και βαμβάκι.

( Πηγή: Pinterest )
Πιγκουινάκια με χρήση πλαστικών μπουκαλιών νερού, που τα γεμίζουμε με βαμβάκι. Τα καπάκια τα κρατάμε και τα βάφουμε μαύρα, για να χρησιμοποιηθούν ως κεφάλι. Σκουφάκι και κασκόλ από τσόχα, φτερά και πόδια από κανσόν μαύρο - κίτρινο.
Επίσης το μισό μπουκάλι το βάφουμε μαύρο για να αποδοθεί η πλάτη.

( Πηγή : www.atlantaparent.com )




















































Διαβάστε περισσότερα

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018

Μία μικρή ιστορία του παγωμένου βορρά...

Η σημασία του παιχνιδιού στα θηλαστικά και τον άνθρωπο.

Κείμενο: STUART L. BROWN / Απόδοση: Μαρκέλλα Καραμαούνα / Περιοδικό ΓΑΙΟΡΑΜΑ Μάρτιος - Απρίλιος 2000 .
  
Μια μικρή ιστορία του παγωμένου βορρά...

 " Το τέλος φαινόταν πολύ κοντά για τον Χάντσον - ένα σκύλο απ' αυτούς που σέρνουν τα έλκηθρα των Εσκιμώων, δεμένο με αλυσίδα κάπου κοντά στον Όρμο Χάντσον, ανατολικά του Τσέρτσιλ, στην καναδική επαρχία Μανιτόμπα.
Μία πολική αρκούδα 500 κιλών κατευθυνόταν απειλητικά προς το σκύλο και τους άλλους 40 περίπου ομοίους του - πολύτιμους βοηθούς για τον κυνηγό Μπράιαν Λαντούν.

Ήταν μέσα Νοεμβρίου, ο πάγος δεν είχε ακόμα σχηματιστεί στον όρμο κι η παρουσία του νερού εμπόδιζε τις αρκούδες να κυνηγήσουν την αγαπημένη τους λεία, τις φώκιες. Η αρκούδα αυτή, επομένως, ήταν νηστική γύρω στους πέντε μήνες. Ενας σκύλος ήταν ό,τι έπρεπε για να χορτάσει την πείνα της.
Η αρκούδα πλησίασε και ο Χάντσον... τί έκανε; Άρχισε μήπως να ουρλιάζει πανικόβλητος, προσπαθώντας να το βάλλει στα πόδια; Κάθε άλλο. Κούνησε την ουρά του, χαμογέλασε και έσκυψε το κεφάλι σε ένα είδος πρόσκλησης. Η αρκούδα ανταποκρίθηκε αμέσως, απαντώντας γεμάτη ενθουσιασμό με τη γλώσσα του σώματος και με φιλικές εκφράσεις του προσώπου. 

Αυτά τα δύο, ανταγωνιστικά συνήθως μεταξύ τους είδη, μιλούσαν την ίδια γλώσσα: " Έλα να παίξουμε!"  Και το παιχνίδι άρχισε. Για κάμποσα λεπτά σκύλος και αρκούδα πάλευαν και χοροπηδούσαν. Κάποια στιγμή η αρκούδα τυλίχτηκε ολόκληρη γύρω από το σκύλο σαν ένα φιλικό κατάλευκο σύννεφο. Ύστερα τα δύο ζώα αγκαλιάστηκαν, λες και θα χωρίζονταν για πάντα. Αποκαμωμένη από τις σκανταλιές του παιχνιδιάρη συντρόφου της, η αρκούδα ξάπλωσε κάτω, ζητώντας ένα μικρό διάλειμμα.

Κάθε απόγευμα, για περισσότερο από μία βδομάδα, η αρκούδα επέστρεφε για να παίξει με ένα από τα σκυλιά. Τελικά ο πάγος σχηματίστηκε κι εκείνη πήρε το δρόμο για το χειμερινό της βιότοπο. Η συμπεριφορά αυτή παρατηρήθηκε πολλές φορές στο Τσέρτσιλ, αλλά δεν αναφέρθηκε πουθενά αλλού στην Αρκτική. Σε όλη την περιοχή οι πολικές αρκούδες κάθε τόσο σκοτώνουν και τρώνε σκύλους των ελκήθρων. Γιατί, άραγε, οι αρκούδες του Τσέρτσιλ συμπεριφέρονται τόσο διαφορετικά; Παρ' όλο που δεν είδε με τα μάτια του το περίεργο αυτό φαινόμενο, ο 'Ιαν Στέρλινγκ, βιολόγος στην Καναδική Υπηρεσία Άγριας Ζωής, πιστεύει ότι η φθινοπωρινή νηστεία των αρκούδων του όρμου Χάντσον μειώνει τόσο πολύ το μεταβολισμό τους, ώστε "αν και τις βλέπεις να περπατούν, στην πραγματικότητα βρίσκονται σε χειμερία νάρκη". Ίσως αυτό να ήταν που έσωσε τη ζωή του σκύλου. Όμως, γιατί η αρκούδα προτιμούσε να παίζει αντί να επιτίθεται; Να μια αναπάντητη ερώτηση που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

Το παιχνίδι ως είδος συμπεριφοράς με γοητεύει εδώ και χρόνια και ιδιαίτερα το πώς εξελίχθηκε μέσα στους αιώνες στα πουλιά και τα θηλαστικά. Νέες συναρπαστικές μελέτες για τον εγκέφαλο, σε συνδιασμό με τις προόδους της εξέλιξης και της ηθολογίας, έρχονται να δείξουν ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι εξίσου σημαντικό για την επιβίωση - τη δική μας και των άλλων ζώων - όσο ο ύπνος και τα όνειρα. Το παιχνίδι παίζει καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη του ατόμου, καθώς και για τις σχέσεις και την κοινωνική του θέση.Τα άτομα που αγαπούν το παιχνίδι γίνονται συνήθως καλύτεροι κυνηγοί και βρίσκουν πιο εύκολα συντρόφους.
Στα πουλιά και τα θηλαστικά το συχνό και πολύπλοκο παιχνίδι ενθαρρύνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Όμως πώς να δώσει κανείς έναν ορισμό για το παιχνίδι; "Καμία άλλη έννοια σχετική με την συμπεριφορά δεν έχει αποδειχθεί τόσο δύσκολο να οριστεί, τόσο αμφιλεγόμενη, ακόμα και ξεπερασμένη", έγραψε ο γνωστός βιολόγος Εντουαρντ Ο. Γουίλσον. 


Αφού πέρασα ώρες ολόκληρες παρατηρώντας τα ζώα, κατέληξα στα δικά μου συμπεράσματα. Πιστεύω ότι το παιχνίδι είναι μία αυθόρμητη συμπεριφορά, που δεν έχει σαφή στόχο ούτε ακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο. Κατά τη γνώμη μου το παιχνίδι γίνεται για το ίδιο το παιχνίδι, για την ευχαρίστηση που προκαλεί. Το παιχνίδι έχει βέβαια και τα οφέλη του. Βοηθά τα νεαρά άτομα να αναπτυχθούν σωστά, σωματικά και νοητικά και ευεργετεί όσα εξακολουθούν να παίζουν και στον ενήλικο βίο τους. Αντίθετα αν τα μικρά στερηθούν για κάποιο λόγο το παιχνίδι, η ανάπτυξή τους μπορεί κι αυτή να μην ολοκληρωθεί φυσιολογικά.

Η σκοτεινή πλευρά του παιχνιδιού - οι επιπτώσεις από την έλλειψή του - ήταν αυτή που με οδήγησε να ερευνήσω το θέμα σε μας τους ανθρώπους. Ως ψυχίατρος μελέτησα επί χρόνια πώς τα κακοποιημένα παιδιά εξελίσσονται  σε ενήλικες με βίαιη συμπεριφορά. Το πρώτο μου περιστατικό ήταν χωρίς αμφιβολία "εκρηκτικό"!

Την 1η Αυγούστου 1966 βρισκόμουν στο τμήμα Ψυχιατρικής του κολεγίου Ιατρικής Μπέιλον στο Χιούστον του Τέξας, όπου δίδασκα τότε στην πανεπιστημιακή σχολή. Κατά τις 12 το μεσημέρι ήμουν σκυμμένος πάνω από το ραδιόφωνο και άκουγα τους πυροβολισμούς σε απευθείας σύνδεση με το Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ωστεν. Ένας 25χρονος φοιτητής ονόματι Τσαρλς Τζόζεφ Γουίτμαν είχε ανεβάσει δεκάδες όπλα στην ταράτσα του 27ώροφου πύργου του πανεπιστημίου. Άρχισε να χτυπά ό,τι έβλεπε να κινείται κάτω στο δρόμο. Τελικά, ένας αστυνομικός μαζί με έναν εθελοντή εισέβαλαν στο κτίριο και πυροβόλησαν θανάσιμα τον Γουίτμαν, όμως 13 άνθρωποι είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους και άλλοι 31 είχαν τραυματιστεί.
Ο Κυβερνήτης Τζων Κόναλυ διέταξε εξονυχιστική έρευνα. Τί, άραγε, είχε φέρει τον Τσαρλς Γουίτμαν σ' αυτή τη κατάσταση; Ανέλαβα να αποκρυπτογραφήσω την προσωπικότητά του και η ομάδα μου άρχισε να ρωτά οποιονδήποτε ήξερε κάτι γι αυτόν. Κάτω από την εικόνα του "καλού παιδιού" - μικρός ο Τσάρλι ήταν λυκόπουλο και παπαδοπαίδι- ανακαλύψαμε μία τραγική ιστορία βίας και αγριότητας, όπου ο πατέρας κακοποιούσε συχνά και τη μητέρα και το γιο. Όμως από τις συνεντεύξεις ήρθε στην επιφάνεια και μία άλλη, λιγότερο κραυγαλέα αποκάλυψη: η σχεδόν παντελής έλλειψη παιχνιδιού.

Οι δάσκαλοι του Τσάρλι θυμούνταν ένα τρομαγμένο αγόρι που ποτέ δεν έπαιζε, που καθόταν συχνά στηριγμένο στο τοίχο της σχολικής αυλής, την ώρα που οι άλλοι έτρεχαν και γελούσαν. Έξω από το σχολείο, ο πατέρας του Τσάρλι κυβερνούσε τόσο πολύ τη ζωή του, ώστε το δύστυχο παιδί δεν είχε σχεδόν καθόλου χρόνο να παίξει, ούτε καν μόνο του.
Την επόμενη χρονιά ξεκίνησα μία μελέτη στην οποία πήραν μέρος 26 ένοχοι για ανθρωποκτονία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε, το 90% των ανδρών αυτών είτε δεν είχαν παίξει καθόλου ως παιδιά είτε επιδίδονταν σε αφύσικα παιχνίδια : τρομοκρατούσαν συμμαθητές τους, διασκέδαζαν με σκληρά πειράγματα και βασάνιζαν ζώα.
Μία άλλη έρευνα στη ζωή 25 οδηγών που είχαν σκοτώσει κάποιον ή είχαν οι ίδιοι σκοτωθεί σε ατύχημα - οι περισσότεροι οδηγούσαν μεθυσμένοι -απέδειξε ότι το 75% απ' αυτούς δεν είχαν παίξει φυσιολογικά όταν ήταν παιδιά.
Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι τα προβλήματα με το παιχνίδι μπορεί να γίνουν αιτία για εγκληματική ή αντικοινωνική συμπεριφορά. Όμως, μετά τα αποτελέσματα της έρευνάς μου, το θέμα άρχισε να με απασχολεί σοβαρά. Συνειδητοποίησα ξαφνικά πόσο ισχυρή και θετική επίδραση ασκεί το παιχνίδι, πόσο απαραίτητο είναι για μία υγιή, ευτυχισμένη παιδική ηλικία, ενώ οι μεγάλοι που εξακολουθούν να παίζουν διακρίνονται συνήθως για την εξυπνάδα και την δημιουργικότητά τους.


Διαβάστε περισσότερα

Οι αυτοκράτορες της Ανταρκτικής

Η Ανταρκτική είναι η πέμπτη μεγαλύτερη ήπειρος στον κόσμο και βρίσκεται στην γεωγραφική περιοχή του Νότιου Πόλου. Το μέγεθός της είναι διπλάσιο από αυτό της Αυστραλίας και καλύπτεται σε ποσοστό 98% από πάγο. Η θερμοκρασία στην περιοχή αυτή έχει αγγίξει τους -98 βαθμούς, κατατάσσοντάς την στην πιο κρύα, ξηρώδη και ανεμώδη Ήπειρο. Δεν υπάρχουν κάτοικοι στην Ανταρκτική, εκτός από επιστημονικούς, ερευνητικούς σταθμούς που απασχολούν από 1.000 - 5.000 ανθρώπους.
 Το 1959 υπογράφηκε μεταξύ αρκετών χωρών η Συνθήκη της Ανταρκτικής, σύμφωνα με την οποία απαγορεύονται στρατιωτικές δραστηριότητες, εξόρυξη ορυκτών και εκρήξεις πυρηνικών στην περιοχή. 



Στην Ανταρκτική συναντάμε μία ιδιαίτερη πανίδα από ζώα που είναι πολύ ανθεκτικά στο κρύο, όπως οι πιγκουίνοι, οι φώκες, οι γαλάζιες φάλαινες, γιγάντια καλαμάρια, όρκες αλλά και κριλ, τα ασπόνδυλα ακάρεα κ.α. Παρ' όλα αυτά οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι που συναντώνται μόνον εδώ και διόλου στον Βόρειο Πόλο, είναι και η κυρίαρχη ομάδα που θα σταθούμε, όχι μόνο για την ξέχωρη ομορφιά τους, αλλά κυρίως για την μοναδικότητα των σχέσεων που δημιουργούν μεταξύ τους.

Οι Αυτοκρατορικοί Πιγκουίνοι είναι πουλιά, που όμως αδυνατούν να πετάξουν. Καλύπτουν ωστόσο αυτήν την μικρή προδοσία στο είδος τους, καθώς μπορούν να  κινούνται με διάφορους τρόπους: Περπατούν στα δύο πόδια, γλιστρούν με την κοιλιά όπως ένα έλκηθρο και είναι δεινοί κολυμβητές. Το δέρμα τους είναι στρωμένο από ένα είδος λαδιού που εκκρίνεται από έναν αδένα και τους βοηθά στο γλίστριμα. Τα φτερά τους είναι ταυτόχρονα και πτερύγια. Το ράμφος τους θυμίζει αγκίστρι και η γλώσσα τους είναι γεμάτη από ορθές τρίχες για να συγκρατούν τα ψάρια που αλιεύουν. Στα πολύ δυνατά κρύα του χειμώνα το λίπος, που είναι συσσωρευμένο κάτω από το δέρμα τους δεν επαρκεί για να προστατευτούν. Έτσι συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες, ο ένας δίπλα στον άλλον, αντιμετωπίζοντας το κρύο σαν έ ν α  σώμα!

Όταν έρθει η ώρα της αναπαραγωγής, οι αρσενικοί Πιγκουίνοι αναζητούν το θηλυκό ταίρι τους, φλερτάροντάς το με ιδιαίτερους ήχους.. με ένα τραγούδι! Σε αντίθεση με πολλά αρσενικά του ανθρώπινου είδους, δεν βιάζονται καθόλου να ζευγαρώσουν με το θηλυκό και το φλερτ μπορεί να διαρκέσει μέχρι και έναν μήνα! Από την στιγμή όμως που επιτευχθεί η επιλογή της συντρόφου, το ζευγάρι παραμένει μαζί για όλο το διάστημα που είναι ικανό να τεκνοποιήσει.


" Το τραγούδι έγινε αγάπη και η αγάπη ... αυγό!" μας έλεγε η πρωταγωνίστρια Πιγκουινίτσα της ταινίας "Happy Feet". Ένα αυγό που αναλαμβάνει εξολοκλήρου το αρσενικό να το προστατέψει και να το κλωσσήσει, παραμένοντας νηστικό επί δύο μήνες, αφού τα θηλυκά μετά την παράδοση του αυγού στους μπαμπάδες, φεύγουν προς αναζήτηση τροφής! Με την επιστροφή τους η ευθύνη του μεγαλώματος του νεοσσού μοιράζεται εξίσου, δίδοντας σε μας τους ανθρώπους ένα αξιοθαύμαστο παράδειγμα ισότητας και αλληλοσεβασμού στο ρόλο του γονέα.

( Πληροφορίες για την Ανταρκτική από την πηγή: wikipedia, http://el.wikipedia.org/  )

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το video που ακολουθεί  από την Walt Disney.



Διαβάστε περισσότερα

Χειμωνιάτικες Λεξούλες...

Μια και μας μπήκε για τα καλά ο Χειμώνας, τί θα λέγατε να συγκεντρώναμε όλες εκείνες τις λέξεις που παραπέμπουν στον Χειμώνα, προκειμένου τα παιδιά να τις γνωρίσουν, να τις παίξουν και να τις αναπαράγουν;

Αρχικά θα πρότεινα να ανιχνεύσουμε το πρότερο λεξιλόγιο των παιδιών, ενθαρρύνοντάς τα να μας πουν ποιες λέξεις τους έρχονται στο μυαλό, όταν ακούν τη λέξη ΧΕΙΜΩΝΑΣ ( για τους λάτρεις των νέων τεχνολογιών υπάρχει και η δυνατότητα δημιουργίας ενός word cloud, που στη συνέχεια μπορείτε να τυπώσετε ( βλ.  word cloud Art ).

Εναλλακτικά μπορείτε να τυπώσετε τους παρακάτω Πίνακες Αναφοράς στους οποίους θα καταγράψετε τις σκέψεις των παιδιών. Η εκτύπωση προτείνεται να γίνει σε μέγεθος Α3.


Α' ΠΙΝΑΚΑΣ : ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

Σ'αυτόν τον Πίνακα υπάρχει ομαδοποίηση, προκειμένου να οργανωθεί καλύτερα η σκέψη των παιδιών γύρω από την εποχή του Χειμώνα. Στην κατηγορία "ζώα" μπορείτε να τα παρακινήσετε να σκεφτούν τόσο ζώα που ζουν στους πάγους όσο και ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Επίσης μπορούν να εντοπίσουν και να αναφέρουν δυσκολίες που έχουν τα ζώα κατά τη χειμερινή περίοδο.





Β' ΠΙΝΑΚΑΣ : ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΟΥ...

Τί βλέπω το Χειμώνα; ( τοπίο - φύση ) Τί ακούω; ( βροχές, καταιγίδες, κάλαντα κλπ ) Πώς αισθάνομαι το σώμα μου; ( κρύο ή ζεστό μέσα στα χειμωνιάτικα ρούχα ) Τι μπορώ να γευτώ; ( ζεστά κάστανα, πορτοκάλια, μήλα, μανταρίνια, χριστουγεννιάτικα γλυκά κλπ ) Τι μυρίζω ; 


Ακολουθεί Φύλλο Εργασίας που συνδέεται με τον Β' Πίνακα, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στα παιδιά να αποτυπώσουν τις σκέψεις τους μέσω της ζωγραφικής.


ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΧΙΟΝΟΛΕΞΟΥΛΕΣ

Παρακάτω θα βρείτε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που αποσκοπεί στη δημιουργία σύνθετων λέξεων με πρώτο συνθετικό τη λέξη "ΧΙΟΝΙ". Τυπώστε και πλαστικοποιείστε τις κάρτες.
ΟΔΗΓΙΕΣ 
Οι κάρτες με το κόκκινο πλαίσιο είναι οι σύνθετες λέξεις που προκύπτουν από την ένωση της βασικής κάρτας «ΧΙΟΝΙ» με όσες κάρτες έχουν μαύρο πλαίσιο.
Κρατείστε τη βασική κάρτα «ΧΙΟΝΙ» ανοιχτή ( αφού αποτελεί το α’ συνθετικό ) και γυρίστε ανάποδα τις υπόλοιπες κάρτες με το μαύρο πλαίσιο ( που αποτελούν το β’ συνθετικό ), ώστε να μην φαίνεται η εικόνα τους. Καλέστε τα παιδιά να διαλέξουν μία από τις κλειστές κάρτες και στη συνέχεια να υποθέσουν ποια είναι η καινούρια λέξη που σχηματίστηκε. Η απάντηση είναι στις κόκκινες κάρτες.



Ακολουθούν φύλλα εργασίας που καλύπτουν τα ονόματα των μηνών, των ζώων των πάγων και των χειμωνιάτικων ρούχων. Στοχεύουν στην ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας, στην φωνολογική ενημερότητα και στην οπτική αναγνώριση γραμμάτων.

ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΕΠΟΧΗ & ΜΗΝΕΣ



ΖΩΑ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ

( Γραφή με χρήση πεζών χαρακτήρων )


( Γραφή με χρήση κεφαλαίων χαρακτήρων )


ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΑ ΡΟΥΧΑ













Διαβάστε περισσότερα

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018

"Ο Κόσμος σαν Ζωγραφιά" Ένα mini Πολιτιστικό Πρόγραμμα.

" Ο Κόσμος σαν ζωγραφιά" είναι ένα mini πρόγραμμα που στοχεύει να φέρει τα παιδιά σε μία βαθύτερη επαφή με την εικαστική τέχνη και τους σημαντικούς δημιουργούς της. Το επεξεργαζόμαστε παράλληλα με τα θέματα που αναπτύσσονται στην τάξη και πολλές φορές εμπλέκεται ενεργά μέσα σ' αυτά, όπως λόγου χάρη την οπτική ενός ζωγράφου για τον "Χειμώνα". 
Το πρόγραμμα  πραγματοποιήθηκε τη σχολική χρονιά 2017-2018 από το 29ο Ν/Γ Πειραιά και χαρακτηρίζεται "mini" όχι για την χρονική του διάρκεια - αφού διέτρεξε όλη τη σχολική χρονιά - αλλά για το γεγονός ότι εστίασε μόνο σε τέσσερις μεγάλους ζωγράφους : α) Στον Vincent Van Gogh β) Στον Claude Monet γ) Στον Pablo Picasso και δ) στον Wassily Kandinsky.

Στο Πρόγραμμα η επεξεργασία πολλών έργων έγινε με τη χρήση "ρουτίνων σκέψης" που χρησιμοποιήθηκαν σαν στρατηγική ανάδυσης της σκέψης των παιδιών και μέσα στο πλαίσιο του" Έντεχνου Συλλογισμού". ( Οι ρουτίνες αυτές αναπτύχθηκαν και καθορίστηκαν από τη ομάδα Project Zero του Πανεπιστημίου του Harvard. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε .... ΕΔΩ, .... ΕΔΩ και ... ΕΔΩ )

Στην παρούσα ανάρτηση αναλύονται οι στόχοι του Προγράμματος και παρουσιάζεται η έναρξη του. Την συνέχεια του Προγράμματος θα τη βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους :


ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Γνωστικοί: α. Τα παιδιά να γνωρίσουν τα κυριότερα εικαστικά ρεύματα β. Να έρθουν σε επαφή με τα έργα των κύριων εκπροσώπων αυτών των ρευμάτων, τη ζωή και τα βασικά βιογραφικά τους στοιχεία γ. Να γνωρίσουν τα είδη των χρωμάτων και τις ιδιότητές τους δ. Να εφαρμόσουν δημιουργικά τις γνώσεις που θ’ αποκτήσουν. ε) Να αναπτύξουν στοχαστική κουλτούρα μέσα από την παρατήρηση και την επεξεργασία έργων τέχνης, εν προκειμένω πινάκων ζωγραφικής.
Κοινωνικοί -Συναισθηματικοί: α. Να αναπτύξουν συνεργατικό πνεύμα β. Να ανακαλύψουν τα συναισθήματα που μας μεταγγίζει ο κάθε καλλιτέχνης μέσα από τα έργα του γ. Να ενισχύσουν την αυτοαξία τους μέσα από την παραγωγή και παρουσίαση δικών τους εικαστικών έργων δ. Να εκφραστούν ελεύθερα και να εμπνευστούν.
Ψυχοκινητικοί: α. εξοικείωση - πειραματισμός με τη χρήση διάφορων μέσων και υλικών ζωγραφικής ( πινέλα, λαδοπαστέλ, μαρκαδόρους, σφουγγάρια κλπ ) β. Άσκηση της λεπτής τους κινητικότητας με τη χρήση ψαλιδιού, κολάζ και διάφορων άλλων τεχνικών που θα αναπτυχθούν.
Γλώσσα : α. Να αναπτύξουν ικανότητες προφορικής περιγραφής εκείνου που βλέπουν και κείνου που αντιλαμβάνονται ως μήνυμα του έργου που παρατηρούν. β. Να αποκτήσουν την ικανότητα επιχειρηματολογίας - επεξήγησης των σκέψεών τους. γ. Να επινοήσουν και στη συνέχεια να γράψουν δικούς τους τίτλους για τα έργα τους.
Μαθηματικά: α. Να γνωρίσουν τα σχήματα υπό το πρίσμα της εικαστικής τους απόδοσης β. Να εξασκηθούν στην αρίθμηση αντικειμένων.
Η/Υ: Να έρθουν σε επαφή με τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, χρησιμοποιώντας προγράμματα ζωγραφικής.

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με την αντιπαράθεση φωτογραφιών από την καθημερινή ζωή και πινάκων ζωγραφικής. Ζητήσαμε από τα παιδιά να ξεχωρίσουν τους πίνακες από τις φωτογραφίες και να μας πουν ποιές - κατά τη γνώμη τους - ήταν οι διαφορές μεταξύ τους. Όσο κι αν φαίνεται εύκολο για μας τους ενήλικες να διακρίνουμε τις διαφορές, ο εντοπισμός τους από τα παιδιά δεν ήταν μία εύκολη διαδικασία! Πολλά, μάλιστα, μπερδεύτηκαν να ξεχωρίσουν έναν πίνακα ζωγραφικής από μία φωτογραφία, οπότε ακολούθησε συζήτηση προκειμένου να εντοπίσουμε τις διαφορές τις οποίες και καταγράψαμε ( = διαφορές ως προς την απεικόνιση, διαφορές ως προς τα μέσα που χρησιμοποιούνται ) . 
Στη συνέχεια δόθηκε στα παιδιά ένα φύλλο Α4 στο οποίο ήταν τυπωμένες φωτογραφίες και έργα ζωγραφικής και τους ζητήθηκε να τις κόψουν και να τις ομαδοποιήσουν στον Πίνακα που ακολουθεί.





Αργότερα τα παιδιά παρακινήθηκαν να περιγράψουν τα υλικά και τα μέσα που χρησιμοποιούνται στη ζωγραφική ( πινέλα, καβαλέτο, μαρκαδόροι, κηρομπογιές, τέμπερες κλπ ), καθώς και να αναζητήσουν αυτά τα υλικά μέσα στο χώρο του νηπιαγωγείου.

Οι επόμενες μέρες αφιερώθηκαν στα χρώματα και τις ιδιότητές τους. Εντάξαμε τα χρώματα σε κατηγορίες ( βασικά - συμπληρωματικά χρώματα, ψυχρά - θερμά ) και πειραματιστήκαμε με αναμίξεις χρωμάτων. 
Τέλος ενθαρρύναμε τα παιδιά να δημιουργήσουν δικούς τους πίνακες, ελεύθερου θέματος και να δώσουν έναν τίτλο στο έργο τους.
Αυτό ενθουσίασε τα παιδιά και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το Νηπιαγωγείο μας είχε μετατραπεί σε ατελιέ! Δείτε μερικές από τις παραγωγές των παιδιών και τους τίτλους που έδωσαν...


Ουράνιο τόξο στη θάλασσα.
 Λουλούδια τη νύχτα.
 Η μαμά μου 
 Συνεργατικός πίνακας από δύο παιδιά ( Δεν έδωσαν τίτλο ).
Συνεργατικός πίνακας από δύο παιδιά ( Δεν έδωσαν τίτλο ).
 "Κύκνος" με ξυλομπογιές.
Ουράνιο τόξο.
 "Ο μικρός κόσμος του ουράνιου τόξου"
Συνεργατικός πίνακας από δύο παιδιά.
Λουλούδια στη βροχή.
 Ύφαλος με πέτρες.
Ένα σπίτι
Βροχή.
 "Λιβάδι με ζεστό ήλιο".
Συνεργατικός πίνακας από δύο παιδιά.
Το Ουράνιο τόξο.

Φρούτα
Δέντρο τον Χειμώνα.
Σπίτι















Πλοίο
Η μαμά μου χαμογελάει!
Ένα αυτοκίνητο με φωτιά.
Ένα δάσος.















 Καλή Πρωτοχρονιά!
"Ο μαγικός Κόσμος"






Διαβάστε περισσότερα