Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Σκέψεις για τον "σιωπηλό άνθρωπο".

Σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε αναφερθεί στην εφαρμογή "Ρουτίνων Σκέψης" στην τάξη μας, ως μεθοδολογία ενεργοποίησης και αποκάλυψης της σκέψης των παιδιών.
Οι Ρουτίνες Σκέψης ( thinking routines ) αναπτύχθηκαν από την διερευνητική ομάδα Project Zero του Πανεπιστημίου του Harvard ( Harvard Graduate School of Education ), η οποία διερευνά τις διαδικασίες ανάπτυξης της σκέψης, αλλά και της κατανόησης, σε παιδιά και ενήλικες από το 1967. Πρόκειται για απλές επαναληπτικές διαδικασίες, που αναπτύσσονται συνήθως σε τρία βήματα, και υποστηρίζουν συγκεκριμένες διεργασίες σκέψης  ( π.χ. κριτική σκέψη, λεπτομερής παρατήρηση, σύνθεση κλπ ). Ο Ρουτίνες Σκέψης βρίσκουν γόνιμο έδαφος στην επεξεργασία έργων τέχνης από τους μαθητές και είναι αποτελεσματικές εφ' όσον εφαρμόζονται τακτικά ως μέρος των ρουτίνων της τάξης.

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε ένα παράδειγμα από την εφαρμογή της Ρουτίνας Σκέψης " Βλέπω - Σκέπτομαι - Αναρωτιέμαι".

Στα παιδιά παρουσιάστηκε η φωτογραφία ενός κυκλαδικού ειδωλίου και αφού τους εξηγήσαμε ότι ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους σε ανασκαφές που έγιναν στην νησιωτική περιοχή των Κυκλάδων, θέσαμε τον προβληματισμό ποιο μπορεί να ήταν το μυστικό του μικρού αγάλματος.



Πρώτο βήμα... Βλέπω : Τα παιδιά αφέθηκαν για 30'' να παρατηρήσουν το άγαλμα και να μας περιγράψουν τι βλέπουν.

Δεύτερο βήμα... Σκέπτομαι : Τα παιδιά παρακινήθηκαν να εκφράσουν τις σκέψεις που τους γεννήθηκαν, καθώς παρατηρούσαν το κυκλαδικό ειδώλιο.

Τρίτο βήμα... Αναρωτιέμαι : Τα παιδιά παρακινήθηκαν να εκφράσουν τις απορίες και τους προβληματισμούς που τους γεννούσε το ειδώλιο.

Όλες οι σκέψεις καταγράφηκαν, ώστε να είναι ορατές ( βασική προϋπόθεση των Ρουτίνων
Σκέψης ) :


Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν έγινε καμία παρέμβαση ή διόρθωση από την πλευρά μας κατά την αποτύπωση της σκέψης των παιδιών, γιατί ο στόχος της ρουτίνας είναι η ενεργοποίηση της διαδικασίας παρατήρησης και προβληματισμού πάνω σ' αυτό που παρατηρούμε. 
Ενδιαφέρον είχε ο προβληματισμός εάν το ειδώλιο αναπαριστά γυναίκα ή άνδρα. Αυτό απασχόλησε αρκετά τα παιδιά, που στην πλειοψηφία τους αρχικά υπέθεταν ότι ανήκει σε άνδρα. Σ' αυτό το σημείο η διαφορετική άποψη ενός νηπίου ότι πρόκειται για γυναίκα επειδή έχει στήθος, άνοιξε το δρόμο της αιτιολόγησης και της ανάπτυξης επιχειρημάτων. 

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σκέψεις για τον "σιωπηλό άνθρωπο".
4/ 5
Oleh

ΕΓΓΡΑΦΗ ΜΕΣΩ MAIL

Σας άρεσε το άρθρο;Προσθέστε το email σας για να εγγραφείτε.